یک روز پس از فاجعه؛ قطاری از قبرها و ویرانی مسجد وحشت ناک است

۵ سنبله ۱۳۹۶ هشدار

بیست و چهار ساعت پس از فاجعه مسجد امام زمان، هنوز هم این‌جا زمان متوقف است. شاید زمان هم از شدت فاجعه و کشتار گروهی انسان‌ها مات شده و فراموش کرده است که باید گذشت. شامگاه روز شنبه است. همه برای هم‌دردی با قربانیان و وارثان رویداد خونین حمله بر مسجد امام زمان جمع شده‌اند. در محل رویدادی که اکنون تبدیل به گورستان بیشتر از بیست قربانی این رویداد شده است.

گِرد آمده‌گان از گروه های مختلف مردمی اند. از فعالان مدنی، خبرنگاران و خانواده‌های قربانیان گرفته تا علمای دو مذهب عمده ساکن در افغانستان. علمای شیعه و سنی. همه برای قربانیان نماز دسته‌جمعی می‌خوانند. فرقی نمی‌کند اهل کدام مکتب است. جعفری یا اهل سنت. درد همه مشترک است. چرا که دشمن همه، مشترک است.

حاضران، به یاد قربانیان این رویداد خونین شمع نیز روشن کردند. شمع ها چیده شدند، شیعه جمع سنی نوشته شد و همه عکس گرفتند و از بی توجهی دولت در برابر خون شهروندان افغانستان انتقاد کردند.

در بالای قبرها نیز شمع روشن شده بود. شمع هایی که از سوی خانواده های قربانیان این رویداد بود. شمع های هایی که می سوختند. سوختن برای یاد بود از کسانی که یک شب قبل، حضور شان هم خانه را ها را نور می‌داد و هم خانواده را گرما.

اینجا کسی پدرش را از دست داده و کسی مادرش را یا هم دختر و پسر جوانش را. چهره ها همه افسرده‌اند. هر کسی بالای قبر عزیزی نشسته و  آرام آرام قرآن می خوانند. آرام می‌خوانند تا بلندترین فریاد تاریخ را داشته باشند. فریادی که شاید جزء او، کسی دیگر نه بشنود و نه هم درک شان کند.

حالا چیزی که خیلی تکان دهنده و آزار دهنده است، قطاری از قبرهایی است که کشته شدگان این رویداد در آن خوبیده اند. همین گونه شکل و شمایل یک مسجد بزرگ و زیبا که اکنون تبدیل به یک ویرانه سوخته شده است.

شیعه و سنی برادر هم‌اند

حمله بر مسجد امام زمان در بخش شمالی کابل، نخستین حمله نبود و شاید آخرین اش هم نباشد، اما چیزی که همواره عالمان دینی و مردم افغانستان به آن تاکید دارند، هم‌پذیری و زندگی صلح آمیز در کنار هم است. عالمان دینی می‌گویند که جنگ های مذهبی در افغانستان شعله ور نخواهد شد و پیروان مذهب های ساکن در این کشور، در کنار هم زندگی خواهند کرد. همانند گذشته‌های دور.

حاضران همه بر این نکته تاکید دارند که دولت نباید اجازه دهد، تروریستان با استفاده از راه اندازی حمله های خونین در اماکن عمومی و مقدس، به جنگ های مذهبی در افغانستان دامن بزنند. آنان در این‌جا برادری و برابری مذهب ها را فریاد کردند.

حمله خونین تروریستی که روز جمعه در مسجد امام زمان اتفاق افتاد، حدود سی قربانی برجای گذاشت، با اکثریت زنان. در این رویداد، نزدیک به پنجاه تن دیگر هم زخمی شدند.

در منزل دوم این مسجد که همه زنان بودند، دو تروریست داخل می شوند و با شلیکه گلوله زنان نمازگذار را به رگبار می بندند. تروریستان پس از فیر آخرین مرمی، با چاقو به زنان حمله می‌کنند و تا می‌توانند قربانیان شان را می کُشند. اما این تمام کار این تروریستان نبود، آنان در این مسجد گاز شیمیایی نیز پخش می‌کنند. اکثر نمازگذاران به اثر گاز شیمیایی بیهوش شده اند و یا هم از حال افتاده اند.

یک روز پس از حادثه، این گاز همچنان چشمان مردم را اذیت می کند و بینی ها را تخریش. روایت ها از تعداد تروریستان هنوز هم مختلف است. گروه تروریستی داعش که مسوولیت آن را به عهده گرفته است، عاملان این حمله را دو تن خوانده، اما برخی از شاهدان عینی تعداد آنان را چهار تن عنوان می کنند.

اکنون آن‌چه از این رویداد در این مسجد باقی مانده است، آرام‌گاه بیست و چند قربانی است که پیکرهای همه‌ی شان در محوطه این مسجد دفن شده‌اند. قبرهای که پانزده زن و شش مردِ جان باخته در این رویداد، درون آن تا ابد خوابیدند و یاد آور جنایات انسان در قرن بیست و یک شدند.

در ادامه این گزارش عکس های یک روز پس از این رویداد

 

سردار داهی

هم رسانی