غذاهای آماده در فضای باز؛ گوشه‌ای کوچکی از فاجعه در شهر کابل

۳ عقرب ۱۳۹۶ هشدار

در این فصل سال به ویژه شفاخانه های کابل پر است از افرادی با مریضی های گونه گون. هم به دلیل تغییر در آب و هوا، هم به دلیل آلودگی بیش از حد هوا  و در کنار این‌ها، به دلیل مصرف غذاهایی که در فضای باز در کنار جاده ها آماده می شوند.

شما اگر برای یک ساعت هم در شهر قدم بزنید، می بینید که مردم با چه مشکلاتی رو به رو اند و کی‌ها مشتریان اصلی این غذاهای غیر صحی اند که روی کراچی ها در پر رفت و آمد ترین جاهای شهر غذا می خورند.

در نقاط مختلف شهر کابل به ویژه در نقاط پر رفت و آمد، مردان و پسران جوان و نوجوانی هستند که در فضای باز مصروف آماده کردن غذاهای ارزان قیمت اند که مشتریان آن روز به روز بیشتر می گردند. در بیشتر این کراچی‌ها کوچک و سیار، غذا های آماده شده برای ساعت ها زیر خاک می ماند و در نتیجه کودکان، نوجوانان و افراد کارگر روی جاده به دلیل قیمت پایین آن، بدون در نظر داشت مسایل صحی اش، از آن می خرند و می خورند.

کسانی که از این غداها استفاده می کنند بیشتر دچار مریضی‌های خطرناک می شوند. این مساله در شفاخانه های شهر کابل بهتر دیده می شود. داکتران شفاخانه ها می‌گویند، بین بیست تا سی درصد مریضان آنها در شفاخانه‌ها، افرادی اند که به دلیل خوردن غذاهای غیر صحی کار شان به بستر شدن می‌رسد.

حدود چهل درصد افراد بیمار هم به دلیل آلودگی های هوا به شفاخانه ها مراجعه می کنند و دیگران نیز کسانی اند که مریضی های دیرینه تر دارند که البته منشأ بیشتر مریضی این مریضان دایمی هم، غذاهای غیر صحی و بی احتیاطی شان در قسمت تغذیه می باشند.

افرادی که از این غذا ها استفاده می‌کنند، مربوط به بخش فقیر و کم درآمد شهر است که چاره‌ای جز این ندارند. آنها نمی توانند غذای شان را در رستورانت ها بخورند و شاید به دلیل دور بودن خانه های شان، نمی توانند کار و روزگار را هم رها کرده به خانه بروند.

افرادی که از این غذاهای کنار جاده می خورند، به هشدار از مجبوریت شان می گویند. هر چند هم می دانند که ممکن این غذاها، آن‌ها را مریض بسازند. اما تأکید شان این است که از صبح تا شام کار  می کنند و اگر غذا نخورند هم نمی شود. در حالی که نمی توانند در رستورانت هم بروند.

در این کراچی های سیار و کوچک، برعلاوه غذهای مختلف غیر صحی، نوشیدنی های رنگ رنگ نیز هستند که با قیمت به مراتب پایین تر از نرخ بازار به فروش می رسند. نوشیدنی های که یا به صورت غیر استندرد در کوچه پس کوچه های کابل تولید می شوند و یا هم تاریخ شان گذشته و افرادی از این طریق پول به دست می آورند تا روزگار بگذرانند. بدون این که هیچ نهادی از این روند نظارت بکند و یا کسی به فکر سلامت مردم این شهر باشد.

این غذاهای سرباز، بر علاوه محلات پر رفت و آمد در بازارها، در نزدیک مکاتب نیز فراوان اند. کودکانی گرسنه که از درس بیرون می شوند، تا رسیدن به خانه نیاز به یک وعده کوچک غذا دارند که شکار این فروشندگان می شوند. به همین دلیل، شفاخانه ها پر است از اطفالی که به امراض گوناگون گلو دردی، شکم دردی، اسهالات و برخی از مریضی های خطرناک تر سردچار شده اند و کار شان به شفاخانه رسیده اند.

اما این مشکل نیز در شهر کابل عادی شده است. مسوولان هر ناحیه به دلیل پولی که هفته وار این افراد می گیرند، هیچ توجهی به آنها ندارند و مردم و دیگر نهادهای دولتی نیز فرصت رسیدگی به این مسایل را ندارند و درگیر کارهای کلان تر اند که برای شان سود آورتر باشد.

این گزارش روایتی از یک روز گشت و گذار رازق اختیاربیگ و طارق قاسمی در شهر کابل است.

هم رسانی