کلاهِ که رییس جمهور و وزیر تحصیلات بر سر ممتازان کانکور گذاشتند

۲۱ قوس ۱۳۹۶ هشدار

امتحان کانکور یک مرحله مهم و حیاتی برای جوانانی است که دوازده سال مکتب می‌روند و راه‌یابی در کانکور را انتظار می‌کشند. برای کامیابی و راه پیداکردن به دانشگاه‌ها از تمام فرصت‌های شان استفاده می‌کنند. کسانی که علاقۀ بیشتری به درس و دانشگاه دارند حتی از صنف نهم و دهم به کورس‌های آمادگی کانکور می‌روند تا بتوانند در رشتۀ که می‌خواهند درس بخوانند.

این وضعیت در افغانستان در‌سال‌های اخیر جدی‌تر شده‌است. ده‌ها‌هزار دانش‌آموز همه ساله در کانکورهای سراسری اشتراک نموده و برای راه‌یافتن در دانشگاه‌ها رقابت می‌کنند. سال گذشته، داوطلبانی که برای که اشتراک در امتحان کانکور در سراسر افغانستان ثبت نام کرده بودند به ۱۸۷ هزار نفر می‌رسید. از این تعداد بیش از ۱۶۹ هزار نفر در امتحان کانکور اشتراک کرده بودند.

رضا رفعت که پدرش کارمند شهرداری کابل است، در میان ۱۸۷هزار و ۹۰۶ داوطلب کانکور در کل افغانستان، اول نمره عمومی شناخته شد. او با گرفتن ۳۴۴ نمره به دانشکده‌ (طب معالجوی) کامیاب شدد. اختر محمد فرزند چمن‌علی از ولایت غزنی و ذبیح‌الله فرزند رحمت از ولایت کابل به ترتیب دوم و سوم نمرۀ عمومی امتحان کانکور سراسری افغانستان بودند.

بعد از اعلان نتایج کانکور و معرفی اول نمره عمومی عبدالطیف روشان، سرپرست وزارت تحصیلات عالی گفته بود:” وزارت تحصیلات عالی تلاش می‌کند تا زمینه‌های تحصیل را در کشورهای هند، مالیزیا و ترکیه برای آنان مهیا سازد.”

پس از وزیر تحصیلات عالی، محمد اشرف غنی، ریس جمهور نیز در ارگ با ده تن از شاگردان ممتاز کانکور امسال که بلندترین نمره را به دست آورده بودند، دیدار کرد. رئیس جمهور به این افراد در حضور رسانه‌ها و مقام‌های ارشد دولتی تحصین نامه داد و تعهد کرد که آنها را به بورسیه خواهند فرستاد.

اما چند ماه پس از این رویداد، اکنون هیچ کدام از این افراد به بورسیه نرفته اند. نه تنها به بورسیه نرفتند، وقتی برای ثبت نام بورسیه‌های امسال به وزارت تحصیلات عالی رفتند به آنها اجازه ثبت نام داده نشده است.

شما شرایط بورسیه‌ رفتن را ندارید؛ افراد شامل بورسیه‌ها از قبل تعیین شده اند

رضا رفعت و ۹ تن دیگر که بالاترین نمره کانکور را گرفته بودند، چهار بار برای دیدن وزیر – سرپرست وزارت تحصیلات عالی به این وزارت مراجعه کردند اما هر بار جواب رد گرفتند. رضا رفعت به هشدار می‌گوید:” که مدت زیادی از وعده‌های رییس جمهور و وزرات تحصیلات عالی می‌گذرد، اما هیچ اقدامی از سوی این دو نهاد صورت نگرفته است.”

بیش از هفت ماه از اعلان نتایج کانکور می‌گذرد. رضا و دیگر دوستانش می‌گویند که از یاد همه رفته اند و هیچ کسی حتا نمی‌خواهند در مورد وعده های که داده اند، حرف بزنند. رضا می‌گوید، خیلی ها حتا برای نمایش هم که شده او را برای مدتی دفتر به دفتر و اداره به اداره می کشاندند و با او عکس یادگاری می گرفت. اما به گفتۀ او حتا رییس جمهو وزیر تحصیلات عالی هم سر شان کلاه گذاشته اند.

او می‌گوید، حکومت افغانستان به آنها وعده داده بود که پنج پسر و پنج دختری که بلند ترین نمرات را گرفته باشند، به سه کشور هند، ترکیه و مالیزیا می فرستند. رضا رفعت می‌گوید، یک ماه پس از گذشت درس‌های شان به وزارت رفتند. ماه بعدش باز هم رفتند و بار سوم و چهارم رفتند، اما هر بار با ممانعت سکرتر وزیر روبه رو شده و به گفتۀ او وزیر تحصیلات عالی حتا حاضر نشد آن‌ها را ببیند.

چند ماه پیش چند بورسیه از طریق وزارت تحصیلات عالی به اعلان گذاشته شده بود. رضا و ۹ کانکوری برتر سال برای ثبت نام به وزارت می روند. اما مسوول شعبه ثبت بورسیه‌ها به آنها می‌گوید، شما شرایط لازم برای رفتن به این بورسیه را ندارید و افرادی از قبل برای فرستادن در این بورسیه‌ها تعیین شده اند.

اختر محمد، دوم نمره عمومی کانکور دوست وهم صنفی رضا است. اختر محمد به هشدار می‌گوید:” من مکتبم را در غزنی تمام کردم و بعد از این‌که دوم نمره عمومی شدم در ارگ به نماینده‌گی از ده نفر شاگردان ممتاز پیش ریس جمهور پیام مان را گفتم که ما نه پول می‌خواهیم نه خانه و یا چیزی دیگر. ما خواهان تحصیلات عالی در خارج از کشور شدیم. ریس جمهور هم وعده داد که برای ما بورسیه میدهد و امرش را در مقابل همه گفت ما خوشحال از ارگ برگشتیم. تا حالا منتظر هستیم اما خبری نه از ارگ شد نه از تحصیلات.”

همه مسخرۀ مان میکنند

اکنون بزرگ ترین درد کانکوری‌های برتر سال این است که دوستان شان آنها را مسخره می کنند. رضا می‌گوید همه روزه باید جواب برخی‌ها را بدهم که از او می پرسند تا هنوز کابل هستی، تو که قرار بود بروی خارج درس بخوانی.

رضا در حالی اول نمره عمومی کانکور شده بود، که پدرش با معاش ماهانه ۶ هزار افغانستان کارمند صفایی شهرداری کابل بود. او روزانه سه ساعت وقت‌اش را در قالین بافی می گذراند تا پول کورس و مصارف روزمره اش را فراهم سازد.

اکنون رضا و ۹ کانکوری برتر سال، رییس جمهور را به عنوان یک عوام فریب می شناسند. رضا در خوابگاه مرکزی دانشگاه کابل زندگی دارد و در دانشکده طب معالجوی درس می خواند. او و دوست اش می‌گویند که این گونه رفتارهای مقام های ارشد حکومت، جوانان را خسته و ناامید می سازد.

رضا اکنون تنها یک پرسش دارد و این که چرا مسوولان وعده دروغی دادند آن‌هم در مقابل رسانه‌ها و چرا آنها را فریب دادند ؟

رضا، اختر محمد و ۸ کانکوری برتر سال از وضعیت درسی در دانشگاه کابل به شدت ناراضی اند و می‌گویند که آنان درسال‌های آخر مکتب بیشتر از دانشگاه درس می‌خواندند. زیرا به‌گفته آنان نصاب درسی دانشگاه کهنه و فرسوده است و دانشگاه استادانی را برای تدریس در صنف‌های پایین می‌گمارند که نمی‌توانند جوابگوی نیازمندی‌های دانشجویان باشد.

مرسل دهاتی

هم رسانی