حضور کمرنگ زنان در ادارات بغلان؛ در ۱۴ ولسوالی و ۱۰ ریاست هیچ بانویی حضور ندارد

۲۵ سنبله ۱۳۹۷ هشدار

حضور زنان در حکومت داری محلی ولایت بغلان بسیار کمرنگ است و تا هنوز برنامه حکومت افغانستان برای ۳۰ درصد ساختن حضور زنان در ادارات دولتی در این ولایت عملی نشده است.

آمارِ که دفتر والی بغلان از ۴۱ اداره مختلف دولتی در این ولایت جمع آوری کرده است نشان می­دهد که در ۱۱ اداره دولتی بشمول ۱۴ ولسوالی هیچ کارمند دولتی زن حضور ندارد. در بقیه ادارات نیز ۲۲ درصد زنان سهم دارند و آن هم در بست‌های پایین و یا هم به عنوان خدمه و صفاکار استخدام شده اند.

این وضعیت در نشستی زیر نام تعادل جنسیتی و نقش زنان در حکومت داری بغلان با حضور نماینده‌گان دولتی و فعالان حقوق زن، در این ولایت برگزار شده بود، مورد بحث قرار گرفت که چگونه می‌شود برای آن راه حل یافت. بر اساس این آمار، تعداد مجموعی کارمندان دولتی در ولایت بغلان ۱۴۲۰۳ نفر است، که از این میان، ۱۱۱۷۲ نفر آن مردان هستند ۳۱۰۸ نفر دیگر زنان اند.

اداراتی که حضور زنان در آن صفر است و حتا یک زن نیز در آن وظیفه ندارند، ۱۴ ولسوالی ولایت بغلان و ریاست‌های مهاجرین، اراضی، شهرسازی، حج و اوقاف، تصدی ارزاق، مبارزه علیه مواد مخدر، عدلیه، ترانسپورت، مبارزه با حوادث و آمریت ورزشی بغلان می­باشند. گذشته از این در شورای ولایت بغلان نیز هیچ بانوی به عنوان کارمند اداری حضور ندارند.

ولسوالی‌های نهرین، برکه، جلگه، خوست، فرنگ، گذرگاه نور، بغلان مرکزی، دهنه غوری، خنجان، دوشی، بنو، ده‌-صلاح، تاله و برفک و پلحصار، ولسوالی‌های اند که در آن هیچ بانو به عنوان کارمند رسمی و یا اجیر حضور ندارند.

بر اساس این آمار، اداراتی که نقش زنان در آن اندک است این‌ها اند. در ریاست فواید عامه از میان ۴۲ کارمند ۲ بانو، در ریاست شهرداری از میان ۱۰۳ کارمند ۲ بانو، در آمریت غوری برشنا از میان ۱۴۳ کارمند ۸ بانو و در دفتر والی بغلان از میان ۹۱ تن کارمند تنها ۷ زن به عنوان کارمند و یا اجیر حضور دارند.

اما در این میان ادارتی نیز هستند که در آن حضور زنان چشم‌گیر است. در ریاست امور زنان بغلان، از میان ۱۷ کارمند ۹ نفر آن زن، در ریاست معارف از میان ۱۲۰۰۶ کارمند ۲۹۰۷ نفر آن بانوان اند. در ریاست صحت عامه بغلان از میان ۱۹۳ کارمند و خدمه ۵۵ نفر زنان اند، در ریاست کار و امور اجتماعی از میان ۶۰ کارمند و خدمه ۲۷ زن، در ریاست سره میاشت از میان ۲۲ کارمند ۶ بانو در نهایت در آمریت پایه سازی از میان ۱۹ کارمند ۵ نفر آنها زنان اند.

دلایل حضور کمرنگ زنان

مسئولان دولتی و فعالان حقوق زن در بغلان می­گویند، آزار و اذیت زنان در ادارات دولتی، برخورد تبعیض آمیز، نبود فضای امن و فراهم نبودن فرصت‌های کاری برای زنان از دلایلی اند، که سبب شده است زنان در ادارات دولتی در بغلان حضور نداشته باشند و یا حضور کمرنگ داشته باشند.

خدیجه یقین رئیس امور زنان ولایت بغلان با آن‌که نقش زنان را نسبت به ولایت های هم‌جوار دیگر در ولایت بغلان، هنوز هم امیدوار کننده می­خواند؛ اما آن را کافی نمی‌داند و خواستار بیشتر شدن نقش زنان در ادارات دولتی به ویژه در بخش رهبری ادارات هست.

به باور بانو یقین نا امنی، خشونت‌های ساختاری مانند تبعیض و تعصب جنسیتی، حاکمیت فرهنگ سنتی و مذهبی افراطی در ولایت بغلان سبب شده است که زنان فرصت راه یافتن در ادارات دولتی محلی را نداشته باشند.

رئیس امور زنان بغلان از نهادهای تطبیق کننده قانون می­خواهد که قانون منع آزار و اذیت زنان را بر کسانی که با زنان خشونت می‌کنند تطبیق کنند تا زنان و خانواده‌ها نگران حضور زنان و دختران شان در ادارات دولتی نباشند و به آنها اجازه کار بدهند.

قانون منع آزار و اذیت زنان و کودکان در سه فصل و ۲۹ ماده تصویب و توشیح شده است. در این قانون برای تمامی برخوردهای غیر قانونی و خشن با زنان و کودکان جزاء مشخص در نظر گرفته شده است. فعالان حقوق زن در ولایت بغلان باور دارند که اگر حکومت و نهادهای مجری قانون، این قانون را به گونه درست و جدی تطبیق کنند، به مدت زمان اندک، خشونت‌های گسترده‌ی که اکنون با زنان وجود دارد به حد اقل خواهد رسید و زنان فرصت این را پیدا خواهند کرد که در بخش های مختلف در جامعه سهم بگیرند.

با آن که در این ولایت حضور زنان هنوز بسیار پایین است، اما با آن هم ریاست‌های معارف، امور زنان، تصدی سیلو و اطلاعات و فرهنگ ولایت بغلان توسط زنان مدیریت می‌شوند و رؤسای آن زنان اند.

از سویی هم، زحل سیفی کارشناس جندر دفتر والی بغلان می‌گوید، برای بلند بردن حضور زنان در ادارات دولتی، برنامه‌های متعددی را برای بلند بردن ظرفیت مدیریتی و علمی زنان و دختران روی دست دارند، تا از این طریق زنان بیشتری بتوانند به ادارات دولتی راه یابند.

بغلان در شمال‌شرق افغانستان از جمله ولایت‌های درجه دوم است که هنوز خشونت در برابر زنان، محرومیت از میراث، محدودیت رفتن دختران به مکتب، ازوداج های اجباری و زیر سن و تجاوز به زنان و دختران در آن به صورت گسترده وجود دارد.

محراب ابراهیمی

هم رسانی