آقای ظریف ! برای ایران چه کردید که برای ما طالبان را می‌خواهید؟

۲۰ جدی ۱۳۹۷ هشدار

جمهوری اسلامی ایران در سرکوب مخالفانش در جهان مشهور است. از تشکیل نظام ولایت فقیه در ایران چهاردهه می‌گذرد. در این مدت سردمداران نظام جمهوری اسلامی ایران، از سخت‌ترین شیوه‌ها برای سرکوب مخالفانش استفاده کرده است. از اعدام، زندانی کردن و قتل‌های بدون محاکمه، کشتن زندانی‌های سیاسی و گم و گور گردن اجساد آنها، بدون تحویل دادن به خانواده‌های شان.

زندانی خانگی رهبران سیاسی و مذهبی و بازداشت زنان و دختران به بهانه رعایت نکردن حجاب، شیوه‌های برخورد با مخالفان سیاسی و فکری این نظام است. این برخوردها در چهل سال گذشته به طور گسترده و پیوسته تکرار شده، ادامه دارد و  به مذهب رفتاری نظام ولایت فقیه در ایران مبدل شده است. بنیان گذار این شیوه‌های سرکوب نیز روح الله خمینی بود و خامنه‌ای آن را به اوجش رسانیده است.

نظام ولایت فقیه با هیچ‌گروه منتقد و مخالف سیاسی خود حاضر به گفتگو و سازش نیست. به این دلیل مخالفان و منتقدان این نظام نمی‌توانند در ایران زندگی کنند. هرکی زبان نقد بجنباند و صدای اعتراض بلند کند در قاموس نظام ولایت فقیه یا باید عذر و ندامت پیشه کند و یا خفه و نابود شود.

قتل بیش از چهار هزار دگر اندیش و مخالف سیاسی ولایت فقیه در تابستان ۱۳۶۷ که به دستور خمینی و به حُکم صادق خلخالی که در یک مصاحبه خود با بی بی سی اعتراف کرد که او حکم قتل این زندانیان را به دلیل دستور صریح رهبری وقت نظام ولایت فقیه صادر کرده بود و خود این رژیم نیز آن را انکار نمی‌کند. نمونه‎ی یک جنایت بشری است که در قلمرو نظام ولایت فقیه اتفاق افتاده است. کشتار مخالفان سیاسی و فکری توسط نظام ولایت فقیه از آغاز تاکنون متوقف نشده است.

این نظام با چنین رفتار استبدادی، ایران را به گروگان گرفته و با استفاده از آن مخالفانش را در داخل این کشور سرکوب می‌کند. از سرمایه ایران در عراق، سوریه، لبنان و یمن جنگ می‌کند و شیعه‌گرایی را دامن می‌زند و در افغانستان در کنار ترویج ایدئولوژی خود برای دفع تهدید حضور آمریکا در منطقه از طالبان حمایت می‌کند.

در مشهد مرکز آموزش نظامی برای افراد این گروه باز می‌کند و در داخل افغانستان برای افراد این گروه سلاح صادر می‌کند. جواد ظریف وزیرخارجه ایران به تازه‌گی گفته که طالبان باید در دولت افغانستان شریک شود. ایران و کشورهای منطقه برای تحقق آن می‌توانند زمینه بسازند و گرفتن این تصمیم را به دولت و مردم افغانستان واگذار کرده است.

اینکه باید طالبان از راه گفتگو با دولت افغانستان کنار بیاید و جنگ چهل ساله افغانستان پایان یابد، مردم افغانستان نیز آرزوی آن را دارد. درباره اینکه مسئله طالبان چگونه حل گردد و شریک شدن طالبان در دولت چه پیامد را برای آینده افغانستان دارد، حق ایران، پاکستان و سایر کشورها نیست که برای مردم افغانستان سفارش کنند که باید طالبان را در دولت شریک کند.

گروه طالبان تنها اختلاف سیاسی با دولت افغانستان ندارد. این گروه با دموکراسی، آزادی بیان، برابری حقوق زن و مرد و آزادی‌های اجتماعی مخالف است. اگر این گروه در قدرت شریک شود یا در افغانستان به حاکمیت برسد مانند نظام ولایت فقیه در ایران، نظام سرکوبگر و استبدادی را می‌خواهد، چنین نظام برای مردم افغانستان پذیرفتی نیست. باید از جواد ظریف وزیرخارجه ایران پرسید، برای ایران چه کرده‌اید که برای افغانستان طالبان را می‌خواهید؟

بایا صفدری

هم رسانی