جنگ وزارت داخله با تبهکاران؛ پیروزی در این جنگ به حمایت جدی مردم نیاز دارد

۲۲ جدی ۱۳۹۷ هشدار

پس از آن‌که امرالله صالح به عنوان سرپرست وزارت داخله کارش را آغاز کرد، برای سر و سامان دادن پولیس و آوردن نظم در این وزارت، دست به کار شد. او چندین فرمانی را یکی پی دیگر صادر کرد که باید یک نهاد امنیتی آن را رعایت می‌کرد .

به دنبال وضع این اقدام، وزارت داخله فهرستی ۲۲۲ تن از افرادی را که متهم به قتل، دزدی، آدم ربایی و اخلال نظم در کابل هستند، نشر کرد و در اعلامیه‌ای این وزارت از مردم خواسته شده بود که برای بازداشت این افراد، با پولیس همکاری کنند. پس از آن فهرستی ۱۶ نفر دیگر را که غیرقانونی از سلاح استفاده می‌کنند و از مجرمان و تبهکاران حمایت می‌کنند را به نشر رسانده و این افراد خواسته شده بود برای تصفیه حساب شان خود را به پولیس معرفی کنند.

در کنار این، به مسئولان غیرنظامی در دولت و بیرون از دولت ابلاغ کرده که نباید محافظان شان را در موترهای دولتی در داخل شهر بگردانند و حق ندارند که دربالای موترها و منازل شان سلاح‌های سنگین قرار دهند.

آقای صالح همچنان به تمامی نیروها و منسوبین وزارت داخله دستور داده که حق ندارند از افراد بانفوذ برای ترفیع و حل مشکلات اداری شان استفاده کنند و تاکید کرده که باب نفوذ اشخاص مشهور را در این وزارت بسته است.

این اقدامات که به هدف مبارزه با جرایم، تامین امنیت، مبارزه با فساد و نظم بخشیدن به مهم ترین نهاد امنیتی افغانستان، در دستور کار وزارت داخله قرار گرفته که در هجده سال گذشته سابقه نداشته است. درگذشته رهبری حکومت به مسلکی بودن و تجربه داشتن وزیران در بخش امور نظامی و امنیتی، کمتر توجه می‌کرد. وزیران به دلیل ملاحظات سیاسی در این وزارت‌ها معرفی می‌شدند و دلیل دیگر که حتی در گذشته وزارت داخله از شیوه‌های ممکن و ساده که اکنون در دستور کار این وزارت قرار گرفته با زمینه‌های جرایم و با تبهکاران، زورمندان و فساد پیشه‌گان برخورد جدی نمی‌کرد، بی‌برنامه‌گی بود و در مواردی هم شراکت در تجارت و سودی بود که از این آدرس نصیب مقام های ارشد این وزارت می‌شد.

پیش از این بارها مسئولان امنیتی و حتی رهبری نهادهای امنیتی پیوند فعالیت زور داران، مافیای مواد مخدر و باندهای جنایت پیشه و تروریستان را در افزایش ناامنی مطرح می‌کردند؛ اما هیچ اقدام عملی برای شناسایی مجرمان، بازداشت کردن و توقف فعالیت آنها صورت نمی‌گرفت.

 هرباری که مجرمان تحت پیگرد  قرار می‌گرفت یا بازداشت می‌شدند افراد زورمند برای رهایی آنها اقدام می‌کردند و حتی افراد پولیس با دزدان مسلح وآدم ربایان همکاری می‌کردند.

اقدام جدید وزارت داخله که در ابتدا برای پولیس فهماند چه بکند و چه نکند، به کجا برود و به کجا نرود، واسطه کردن را ممنوع اعلام کرد و به دنبال آن و با نشر شهرت مجرمان، پیکار در برابر آنها را آغاز کرده، تبهکاران را بی‌پناه‌کرده است. حالا مبارزه جدی با تبهکاران روی دست گرفته شده و از مردم نیز خواسته شده که در این زمینه پولیس را همکاری کنند.

مردم و باشندگان کابل به عنوان قربانیان اصلی این وضعیت، باید برای معرفی کردن دزدان، آدم ربایان، زورمندان و قانون شکنان همکاری صادقانه با وزارت داخله بکند و از آن به عنوان فرصتی در تامین امنیت و متلاشی شدن گروه‌های تبهکار مسلح که زندگی و آرامش شهروندان کابل را بهم زده اند، سبب نگرانی هر روز مردم می‌گردند و به‌عنوان بازوی قدرتمند در ایجاد ناامنی و همکاری با گروه‌های تروریستی نقش دارند، استفاده کرده و وزارت داخله را برای نابودی این گروه‌ها یاری نمایند.

بسیار واضح است که نابودی این گروه‌ها و تامین امنیت شهرکابل، بدون همکاری جامعه مسیر نمی‌شود. نباید مانند گذشته به دلایل نسبت‌های خانوادگی، قومی و منطقه‌ای از افراد مجرم و تبهکار حمایت شود، بلکه همه برای بازداشت شدن آنها با وزارت داخله همکاری کنند.

بنا به گفته وزارت داخله ۱۵۰۰ مجرم مسلح درشهرکابل فعالیت دارند و ۲۰ فرد زوردارد به شمول ده مقام محترم و به گفتۀ وزارت داخله معزز  از این افراد حمایت می‌کنند. این زورداران از طریق فعالیت این تعداد مجرمان در شهرکابل، هر ماه از بیست تا صد هزار دالر پول به‌دست می‌آورند. ماهانه در حدود ۱۰ میلیون دالر درآمد این افراد از این آدرس می‌شود.

این مسئله گویای این واقعیت است که فعالیت گروه‌های تبهکار در شهرکابل، انفرادی نبوده و شرایط تربیتی و زندگی شخصی تبهکاران تنها عامل جنایت آنها نیست. از آنها گروه‌ها و اشخاصی برای پول دار شدن استفاده می‌کنند. باید این گروه‌ها متلاشی شوند و افراد زورمند مسلح به پنجه‌ی قانون سپرده شوند. این ممکن نمی‌شود مگر اینکه جامعه با پولیس همکاری کند.

 تبهکاران باید قانونی مجازات شوند. تنها بازداشت آنها روند مجازات را تکمیل نمی‌کند. پرونده افراد متهم و تحت پیگرد باید قانونی پیگیری شود. نقش نهادهای قضایی در زمینه مهم است. این نهادها نیز باید مانند وزارت داخله در رسیدگی به پروند مجرمان، جدی عمل کنند و گذشته از این، رهبری حکومت باید به گونه جدی از این اقدام وزیر داخله حمایت کند. امرالله صالح شاید به گمان برخی‌ها قهرمان سازی بکند با این کارش، اما اگر حتا این کار او قهرمان سازی هم باشد، ارزش این را دارد که از برنامه‌هایش به عنوان یک مدیر متخصص حمایت شود تا شبکه‌های مافیاهای قتل، ترور، آدم ربایی و دزدی در کابل فرو بپاشد.

بایا صفدری

هم رسانی