طالبان با موضوع صلح بازی می‌کنند

۳ دلو ۱۳۹۷ هشدار

چهارمین دور مذاکرات میان طالبان و امریکایی‌ها در قطر برگزار شده است. طالبان می‌گویند امریکایی‌ها توافق کرده اند که در مورد خروج نیروهای شان از افغانستان با آنها مذاکره می‌کنند. از سوی دیگر تلاش‌های دولت افغانستان، برای جلب حمایت کشورهای منطقه در باره گفت وگوهای صلح  نیز جریان دارد. قرار است امروز  عمر داوودزی نماینده رئیس جمهور افغانستان در امور اجماع منطقه‌ای صلح به چین سفر کرده و با رهبران این کشور در باره حمایت این کشور از آغاز گفت وگوهای صلح  صحبت کند.

شورای عالی صلح می‌گوید، زمینه برای آغاز گفت و گوهای مستقیم میان دولت افغانستان و طالبان آماده شده، جای گفت و گو نیز مشخص شده و تا چهار یا پنج ماه دیگر اولین نشست گفت و گوهای مشترک میان نمایندگان دولت و طالبان برگزار می‌شود. اما باوجود این همه، و امیدواری‌های که شورای عالی صلح افغانستان مطرح می‌کند، هنوز چالش‌های اصلی بر سر راه دایر شدن گفت و گوهای مستقیم میان طالبان و دولت افغانستان وجود دارد.

گروه طالبان با  این تاکتیک که حاضر نیست با دولت افغانستان بر سر میز گفت و گو بنشنید، با امریکایی‌ها مذاکره می‌کند و در این جریان در داخل افغانستان حملات نظامی این گروه بر نهادهای دولتی و نظامی نیز بیشتر شده است. این گروه در پی این هدف است که نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند. اگر طالبان موفق شوند و بخواهند با دولت افغانستان مذاکره کنند، از موضع قدرت وارد می‌شوند.

دشواری دیگر رسیدن به صلح، حمایت کشورهای منطقه مانند روسیه، ایران و پاکستان از طالبان است. این کشورها به خاطر دفع تهدیدهای امریکا در منطقه که در نهایت آمریکایی‌ها به طالبان امتیاز بدهند یا نیروهای این کشور از افغانستان خارج شوند، از موضع طالبان حمایت می‌کنند. این شرایط موضع طالبان را تقویت می‌کند. طالبان به سادگی و اگر فشارهای بیشتر بر این گروه وارد نشود و در موضع سخت قرار نگیرد، حاضر نخواهند شد به زودی با دولت افغانستان بر سر میز مذاکره بنشینند.

رهبران طالبان در هوای امتیازگیری  و استفاده کردن از روندی است که اکنون تحت نام تلاش‌های صلح در جریان است و کشورهای حامی و مخالف امریکا از این گروه به ‌عنوان اهرم فشار بر امریکا و این‌که بتوانند حضور قدرتمند امریکا را در منطقه بگیرند، استفاده می‌کنند. هرچند که امریکا خواهان خروج نیروهایش از افغانستان است و می‌خواهد درگیری خود را با مسأله افغانستان کاهش دهد؛ اما به سادگی برای این کشورها جا خالی نخواهد کرد.

 اگر امریکا بخواهد با امتیاز دادن به طالبان، این گروه را به خدمت بگیرد، در آن صورت طالبان بدون گرفتن امتیاز بیشتر حاضر نخواهد شد به نفع امریکا بازی کند.

طالبان از  این‌که در شرایط بهتر از دولت افغانستان قرار گرفته به ختم جنگ چهل ساله اهمیت نمی‌دهد. این گروه که می‌گوید خارج شدن نیروهای خارجی را برای استقلال افغانستان می‌خواهد، یک شعار پوشالی است که خواست حامیان این گروه را تمثیل می‌کند. اسلام‌گرایی نیز برای رهبران طالبان وسیله‌ای برای تامین کردن نیروهای جنگی این گروه است.

اگر طالبان حضور نیروهای خارجی و حمایت امریکا و کشورهای دیگر را دلیل وابستگی دولت افغانستان مطرح می‌کنند، در پشت این گروه نیز سازمان استخبارات پاکستان قرار دارد. رهبران این گروه در این کشور به سر می‌برند. روسیه و ایران از این گروه حمایت مالی، تجهیزاتی و سیاسی می‌کنند. این کشورها این گروه را برضد حضور امریکا در منطقه استفاده می‌کنند.

 طالبان تنها مخالف دولت افغانستان نیست. مخالف ترقی، پیشرفت، امنیت و ثبات افغانستان نیز است. امارت اسلامی و ایدئولوژی این گروه برای اکثریت مردم افغانستان پذیرفتی نیست. در زمان حاکمیت این گروه نیز مردم افغانستان خواهان امارت طالبان و ایدئولوژی این گروه نبود؛ چون طالبان با این دیدگاه و شیوه حاکمیت، برای مردم افغانستان خشونت، رنج، عقب ماندگی و بیگانگی از مدنیت را آورده بود و می‌آورد.

در زمان حاکمیت طالبان بود که کشور به میدان حضور گروه‌های تروریستی مبدل شد. پناه دادن این گروه به اسامه بن لادن و سایر رهبران القاعده و حمایت طالبان از این گروه سبب شد که امریکا در افغانستان نیرو بفرستد. افغانستان یکبار دیگر به میدان جنگ نیابتی کشورهای منطقه و قدرت‌های سرمایه‌داری جهان مبدل شد. تا زمانی که گروه طالبان در هوای امتیازگیری باشد و از مذاکره با دولت افغانستان پرهیز کند، امیدواری برای موفقیت تلاش‌های صلح اندک است.

بشیر یاوری

هم رسانی