فقر، معلولیت و بی‌سوادی مصیبت‌های فراموش شدۀ مردم افغانستان

۴ دلو ۱۳۹۷ هشدار

دفتر سازمان صلیب سرخ جهانی در کابل می‌گوید یک میلیون نفر در افغانستان به نحوی از معلولیت رنج می‌برند و هرسال ده هزار نفر به این تعداد افزوده می‌شود. ده در صد از این افراد کسانی اند که بر اثر انفجار صدمه دیده اند و بر اساس آمار این نهاد، بیست و نه هزار نفر در افغانستان در براثر انفجار ماین و موادهای منفجره اعضای بدن شان را از دست داده اند. معلولیت ۹۰ درصد از  این یک میلیون نفر،  یا مادرزادی بوده و یا براثر تصادف بوده که اعضای بدن شان را دچار مشکل کرده است.

دوصد هزار معلول در افغانستان نیاز به عضو مصنوعی دارند که این سازمان در هفت مرکز توانبخشی برای آنها خدمات ارائه می‌کند و ۷۵۰ هزار نفر در افغانستان با تهدید انفجار ماین مواجه می‌باشند.

گرسنگی، بیکاری و اعتیاد به مواد مخدر، بلاهای دیگری اند که جامعه افغانستان  با این مصیبت‌ها در گیر است. نزدیک به ۶۰درصد جمعیت افغانستان با فقر مطلق درگیر اند؛ یعنی از گرسنگی شدید رنج می‌برند. بیش از ۴۰ درصد از نیروی کار افغانستان بی‌کار است که هشت میلیون جمعیت افغانستان را تشکیل می‌دهد. چهل سال جنگ در کنار این‌که برای مردم افغانستان ویرانی، بی‌سرنوشتی سیاسی، فقر، آواره‌گی، بی‌کاری و بی‌سوادی را بار آورده، سبب فشارهای روانی و افزایش اعتیاد به مواد مخدر نیز گردیده که اکنون شمار شان به بیشتر از سه و نیم میلیون نفر می‌رسد.

نرخ سواد در افغانستان در میان کشورهای جهان در پایین‌ترین حد است. به علت جنگ و ناامنی بیش از سه میلیون کودک در این کشور از آموزش محروم اند.  افغانستان در جهان کشوری است که بیش از شش میلیون مهاجر و پناهنده دارد و هر روز صدها نفر از این کشور خارج می‌شوند.

آنچه شمرده شد مصیبت‌های اند که هر روز مردم افغانستان با آنها درگیر بوده و دامنه‌ی این مصیبت‌ها با گذشت سال‌ها و روزها بزرگتر می‌شود. این‌ها مشکلات بنیادی جامعه افغانستان است که عامل اصلی آن جنگی است که پایان آن هنوز معلوم نیست.

اگر هر سال هزاران انسان در این سرزمین کشته و زخمی می شوند و هر سال ده هزار انسانِ معلول در افغانستان ثبت می‌شوند عامل بزرگ آن جنگ و انفجارهای است که هر روز در افغانستان اتفاق می‌افتد.

در گزارش صلیب سرخ گفته شده ۹۰ درصد از ده هزار معلول که هر سال از سوی این نهاد در افغانستان ثبت می‌شود. علت معلولیت آنها مادر زادی و یا تصادف است. این نهاد دسترسی پایین به خدمات بهداشتی و پیشگیرانه را عامل بزرگی می‌داند که سبب معلولیت افراد در افغانستان می‌شود.

اگر ساده بنگریم این یک گزارش خبری است، اما بیانگر این واقعیت است که خدمات بهداشتی و نااگاهی بزرگترین عاملی است که می‌تواند برای جامعه افغانستان انسان‌های معلول تقدیم کند. بیماری فلج کودکان بزرگترین عامل فلج و معلولیت است؛ اما  این بیماری هنوز در افغانستان نابود نشده و در مناطق زیر اداره طالبان به دلیل دیدگاه سنتی و تبلیغات افراط‌گرایان مذهبی حتی با واکسین پولیو نیز مخالفت می‌شود.

 تغذیه ناسالم، عدم مراقبت هنگام بارداری، ازدواج فامیلی و مشکلات ژنیتکی نیز سبب معلولیت است. این درحالی است که بیش از ۶۰ درصد مردم افغانستان مصئونیت غذایی ندارد. به علت سطح پایین سواد اکثریت مردم افغانستان نمی‌دانند مشکلات ژنیتکی و ازدواج فامیلی سبب معلولیت نوزادان می‌شود. در کنار این‌ها  نداشتن دولت مقتدر و  فساد گسترده در دولت، مصیبت و رنج دیگری است که سبب می‌شود مردم افغانستان از خدمات بهداشتی و درمانی محروم بماند.

بایا صفدری

هم رسانی