وزیر کار: به جای فرستادن اطفال به کار، روی آموزش آن ها سرمایه‌گذاری شود

۸ دلو ۱۳۹۷ هشدار

وزیر کار و امور اجتماعی می‌گوید که به جای فرستادن اطفال به عرصۀ کار، باید روی تعلیم و آموزش آنان سرمایه گذاری صورت گیرد.

فیض الله ذکی، وزیر کار و امور اجتماعی امروز دوشنبه(۸دلو)، در یک مراسم استراتیژی ملی و پلان عمل کار اطفال را افتتاح کرد.

او در این مراسم گفت که جلوگیری از کار اطفال نه تنها مکلفیت قانونی است، بلکه به مثابه یک اجندای جهانی حقوقی برای دولت افغانستان نیز محسوب می شود.

آقای ذکی افزود که برای استراتیژی ملی و پلان عمل کار اطفال، ۱۲ سال زمان در نظر گرفته شده و کار عملی آن سر از امروز آغاز می گردد. او افزود که بر اساس این استراتیژی توقع می رود تا سال ۲۰۳۰ میلادی مردم گواه کار کودکان در بیرون از منزل نباشند.

وزیر کار و امور اجتماعی می گوید که تطبیق موفقانۀ این استراتیژی و پلان عمل کار اطفال، نیازمند کار جمعی وزارت‌خانه ها، نهادهای قانون گذار، ادارات مجری قانون، شریکان اجتماعی و در نهایت همه شهروندان خواهد بود.

آقای ذکی، از سازمان های ملی، خصوصی و عامه خواست تا از هر وسیلۀ ممکن در راستای محو کار اطفال، استفاده کنند.

او تاکید کرد که زمان آن فرارسیده تا برای یک آیندۀ بهتر، به جای فرستادن اطفال در سنین پایین به عرصۀ کار، روی تعلیم و آموزش آنان سرمایه گذاری صورت گیرد.

گفتنی است که قرار است استراتیژی ملی و پلان عمل کار اطفال، از سوی کابینه افغانستان تصویب گردد و و طی فرمان رئیس جمهور نافذ شود.

براساس آمار منتشر شده از سوی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، حدود نیمی از کودکان افغانستان از رفتن به مکتب باز مانده‌اند.

یونیسف چندی قبل گفته بود که جنگ‌های دوامدار و وخامت اوضاع امنیتی طی سال‌های اخیر، فقر و تبعیض گسترده سبب شده تا دست‌آوردهای تعلیمی میان سال‌های ۲۰۰۲ الی ۲۰۱۶ به‌شدت کاهش یابد.

این نهاد گفته بود که از سال ۲۰۰۲ بدین‌سو برای نخستین بار میزان کودکان بازمانده از مکتب به‌دشت افزایش یافته و دلایل آن بدتر شدن اوضاع امنیتی در سراسر افغانستان، فقر گسترده و تبعیض علیه دختران بوده است.

دختران حدود ۶۰ درصد جمعیت بازمانده از مکتب را تشکیل می‌دهند که در ولایات مختلف این درصدی تفاوت دارد و در ولایت‌های کندهار، هلمند، وردک، پکتیکا، زابل و ارزگان به ۸۵ درصد می‌رسد.

بیجاشدن از محل سکونت اصلی، ازواج در کودکی، کمبود آموزگاران زن، کمبود امکانات مکاتب و ناامنی از عوامل بازماندن کودکان از مکاتب گفته شده است.

هم رسانی