حامد کرزی و حسرت دوباره رسیدن به قدرت

۲۰ دلو ۱۳۹۷ هشدار

حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان، که از معماران نظام سیاسی افغانستان پس از کنفرانس بن است. با شیوه‌ی زمامداران گذشته افغانستان به قدرت نرسید و پس از دو دور ریاست جمهوری از راه‌های غیرقانونی برای ماندن در قدرت نیز استفاده نتوانست؛ اما برایش مهم بود که در کرسی ریاست جمهوری یک سیاستمدار پشتون قرار بگیرد.

برای همین در انتخابات ریاست جمهوری گذشته، اشرف غنی را انتخاب کرد و برای رسیدن او به مقام ریاست جمهوری افغانستان، در راس کمیسیون‌های انتخابات، کسانی را گماشت که آنها در روند انتخابات به نفع اشرف غنی رای گوسفندی ساختند.

حامدکرزی در حالی از کرسی ریاست جمهوری وداع کرد که حسرت ماندن در قدرت، در دلش ماند. دلش می‌خواست لویه جرگه دایر کند و به آن صورت به در قدرت بماند؛ اما ناگزیر بود. چرا که در سال‌‌های پایانی ریاست جمهوری او امریکایی‌ها، با او مخالف شده بود و او نیز امریکایی‌ها را متهم می‌کرد که نسبت به افغانستان صادقانه رفتار نکرده و از فشارهای لازم بر پاکستان برای به‌وجود آمدن صلح استفاده نمی‌کنند.

 در محافل امریکایی حامدکرزی به دلیل فساد گسترده در حکومت اش اعتبار خود را از دست داده بود. تا جای که یکی از سناتوران امریکایی در یک نشست مجلس سنای امریکا گفته بود، ما در چهارده سال کسی را حمایت کردیم که یک برادرش بزرگ ترین قاچاقبر مواد مخدر بود و برادر دومی اش بزرگ ترین دزد پول‌های کمکی امریکا به افغانستان. این طرف هر روز موضع ضد امریکایی کرزی بیشتر می‌شد و به هیمن دلیل از امضای پیمان امنیتی با دولت امریکا تا آخرین لحظات حکومت‌اش مخالفت کرد.

 چالش‌های که کرزی با آن درگیر بود باعث شده بود، باوجودی که در دلش می‌خواست در قدرت بماند؛ اما نتوانست و ناگزیری‌های با آن که رو برو بود، سبب شد که قدرت را از طریق انتخابات به اشرف غنی واگذار کند.

حامد کرزی در آن زمان امید بسته بود که حکومت اشرف غنی با بحران داخلی که رو برو بود، دیر یا زود متلاشی می‌شود. او تنها کسی خواهد بود که می‌تواند دوباره رهبری افغانستان را به دست بگیرد. اما چنین نشد. اشرف غنی با چالش‌هایش مبارزه کرد و پیروز شد.

 غنی می‌دانست که کرزی از انزوا هم می‌تواند رهبری حکومت او را به چالش بکشاند و برایش مشکل‌ساز می‌شود. به همین دلیل مهره‌های کرزی را در حکومت، یکی پس از دیگری برکنار کرد و به جای آنها مهره‌های خودش را گماشت.

حامدکرزی در بیشتر از چهار سال گذشته، برای حکومت اشرف غنی آتش زیر خاکستر بود و اشرف غنی نیز این خطر را احساس می‌کرد که در فرصت مناسب کرزی عقده هایش را بیرون می‌دهد. اشرف غنی در تمامی این سال‌ها، متوجه کرزی بود و فرصت‌های که می‌توانست کرزی از آن استفاده کند را مهار می‌کرد.

صلح بدون پیش‌شرط با طالبان که اشرف غنی آن را روی دست گرفت، برای کرزی فرصت مناسب آورد و او را از انزوا کشید. این‌بار در بازی گفت و گوهای صلح نقش بازی می‌کند. کرزی در سایه برادران ناراضی‌اش رویای رسیدن به قدرت را از طریق برگزاری لویه جرگه و هرگونه توافق با طالبان در سر می پروراند. به همین دلیل در نشست مسکو برای براداران ناراضی‌اش امتیاز داد و بدون اینکه دستاوردهای هفده ساله‌ی افغانستان را در عرصه حکومتداری و اجتماعی اهمیت بدهد.

حسرت رسیدن به قدرت و کنار زدن اشرف غنی چشم و منطق سیاسی آقای کرزی را چنان کور کرده که می‌خواهد افغانستان به هفده سال پیش برگردد. کرزی حاضر است طالبان به قدرت برگردد. انتخابات ریاست جمهوری برگزار نشود و بجایش لویه جرگه برگزار شود و فرصتی برایش فراهم شود که در سایه طالبان به قدرت برسد.

برای کرزی که از معماران نظام سیاسی افغانستان پس از کنفرانس بن است. شرم‌آور است که دستاوردهای حکومت خودش را نادیده بگیرد و زمینه برگشت طالبان و متلاشی شدن نظام سیاسی افغانستان را فراهم کند.

بایا صفدری

هم رسانی