زنان افغان هنگام زایمان به ۵۰۰ افغانی نه، به آمبولانس نیاز دارند

۸ حمل ۱۳۹۸ هشدار

پس از آن که در رسانه‌ها گزارشی نشر شد که به‌نام رولاغنی بانوی اول، در ننگرهار برای زنان در مراکز صحی پول توزیع شده و طالبان این پول‌ها را آتش زده است، دیروز ( چهارشنبه ۷ حمل ) رولاغنی در نشستی در کابل در باره زنان، تایید کرد که به نام او در ننگرهار به زنان فقیر پول توزیع شده و این پول شخصی خودش نبوده، پولی است که از بودجه سالانه دولت در سال گذشته میلادی اضافه شده بود. وزارت مالیه و صحت عامه پیشنهاد او را پذیرفتند که این پول برای زنان فقیر و باردار توزیع شود.

رولاغنی می‌گوید اینکه این پول، چرا به نام او در ننگرهار توزیع شده، دلیل آنرا نمی‌داند؛ اما واقعیت آنست که وزارت‌های مالیه و صحت عامه پیشنهاد او را که این پول برای زنان فقیر و باردار توزیع شود، به تفاهم رسیده بودند.

این درحالی است که مخالفان این اقدام، هدف توزیع پول به نام رولاغنی را سیاسی و کمپاین انتخاباتی برای رئیس جمهورغنی تلقی کرده و می‌گویند، چرا این پول که از بودجه ملی بوده، درحالی که رئیس جمهورغنی نامزد انتخابات ریاست جمهوری است، به نام بانوی اول، به زنان توزیع شود.

مقدار این پول و اینکه چه معیار برای توزیع آن در نظر گرفته شده و به غیر از زنان در ننگرهار به زنان در ولایت‌های دیگر نیز توزیع می‌شود یا نه، هنوز مشخص نیست؛ اما آنچه توزیع این پول را بحث برانگیز ساخته و عمل سیاسی و تبلیغاتی تعبیر شده است که این پول، به نام بانوی اول به زنان داده شده و خودش نمی‌داند یا انکار می‌کند چرا این پول به نام او، توزیع شده است.

محمد اشرف غنی پس از آنکه ریاست جمهوری را گرفت دفتر ویژه برای بانوی اول، ایجاد کرد. مصارف این دفتر نیز از بودجه ملی پرداخت می‌شود. دفتر بانوی اول، ۳۳ کارمند دارد. در ماه عقرب سال ۱۳۹۵ سندی به نشر رسید که برای هریک از کارمندان دفتر رولاغنی، هرماه بیش از پنجاه هزار افغانی، معاش امتیازی در نظر گرفته شده بود که مجموع این امتیاز برای کارمندان دفتر بانوی اول، در یک سال، بیست و سه میلیون ونُهصد و سی و سه هزار افغانی بوده و از کُود نود و پنج، اداره امور ریاست جمهوری پرداخت می‌‎شود.

برعلاوه، دفتر بانوی اول در تطبیق برنامه‌ توانمندی زنان افغان “پرومود” که بودجه آن را اداره انکشافی ایالات متحده امریکا پرداخت می‌کند، نیز نقش دارد. “سیگار”، اداره بازرس ویژه امریکای برای بازسازی افغانستان، درگزارشی گفته بود که این برنامه به هدف توانمندی زنان در بخش سیاست، حکومتداری، مدیریت و تجارت راه اندازی شده؛ اما نتیجه ملموس آن استخدام ۵۵ زن در دولت افغانستان بوده است. جان سپکُو رئیس سیگار، در یک مصاحبه خود سال گذشته گفته بود که از زمان آغاز این برنامه، ۸۶ میلیون دالر به مصرف رسیده است.

رولاغنی در این مورد گفته بود مصارف گزاف این برنامه درنتیجه قراردادی‌ها و مصارف اداری بوده که نهادهای امریکایی مسئول آن بوده و دفتر بانوی اول و نهادهای اجرایی دولت افغانستان، در آن نقش نداشته است.

کمک به زنان در هر بخش باید صورت گیرد، اما مهم است که برنامه‌های کمک به زنان باید سنجیده شده باشد و براساس نیازهای اساسی زنان استوار بوده و بتواند مشکلات زنان را حل کند. تردیدی نیست که زنان افغانستان نیازمند حمایت اقتصادی اند. باید به جای توزیع پول نقد، سهولت‌ها برای توانمندی، تداوی زنان و دسترسی آنها به مراکز صحی بیشتر شود. در جاهای که مراکز صحی کمتر است، چنین مراکز ایجاد شود. تیم‌‎های صحی در مناطق دوردست برای زنان خدمات صحی انجام بدهند و داروهای لازمِ دوره بارداری توسط آنها توزیع شود.

آمبولانس رایگان در مراکز صحی باید وجود داشته باشد که زنان را هنگام بیماری و زایمان در شفاخانه‌ها انتقال دهند. باید کمک به زنان فقیر به این صورت انجام شود نه این که پولی که برای تطبیق این برنامه‌ها و ایجاد سهولت استفاده شود و به صورت نقد به نام مصرف ترانسپورت به زنان توزیع گردد. توزیع پول نقد مشکل زنان را حل نمی کند. آنهم که با نام بانوی رئیس جمهور که در فصل انتخابات قرار داریم، توزیع شود. اگر هدف از آن کمک به زنان هم باشد، سوال برانگیز بوده و هیچ توجیهی وجود ندارد که بانوی اول بتواند با یک بیانیه اخلاقی و مذهبی انتقادها را فرو بنشاند و برداشت‌های که صورت گرفته را رفع کند.

درحالی که رئیس جمهوری غنی در کارش دقیق است و حساسیت‌های سیاسی و اجتماعی را درک می‌کند و شعار توسعه پایدار نیز می‌دهد. باید کمترین پول از بودجه ملی، نباید به این صورت به مصرف برسد. رولاغنی می‌گوید وزارت‌های مالیه و صحت عامه با هم تفاهم کرده بود که این پول به پیشنهاد او برای زنان به مصرف برسد. این حرف ثابت می‌کند که رئیس جمهورغنی در جریان آن بوده و انگیزه‌های سیاسی پشت این برنامه پنهان بوده است. باید به بانوی اول و رئیس جمهور گفت، زنان افغانستان هنگام زایمان به امبولانس، بیشتر از ۵۰۰ افغانی برای انتقال به مراکز صحی نیاز دارند.

بایا صفدری

هم رسانی