مادران کندزی همراه با نوازدان شان در امتحان رقابتی اصلاحات اداری شرکت کردند

۲۳ حمل ۱۳۹۷ هشدار

پس از دایکندی، این بار در ولایت کندز چندین زن با کودکان نوزادش در امتحان رقابتی حاضر شدند. البته تفاوت این حضور با حضور یک مادر دایکندی در امتحان رقابتی در این است که در ولایت دایکندی یک مادر با کودک نوزادش یک‌جا در امتحان رقابی کانکور ورودی به دانشگاه حضور پیدا کرده بود، اما در ولایت ناآرام کندز، مادران دیگری با کودکان شان در امتحان رقابتی کمیسیون مستقل اصلاحات اداری شرکت کردند.

زنان در سال‌های اخیر با شور و شوق زیادی برای اشتراک در دانشگاه‌ها و یا دفاتر تلاش می‌کنند. شاید این تلاش‌ها از لطف حمایت‌های جامعه جهانی و فضای بازتری است که در شانزده سال گذشته برای این بخشی از جامعه مسیر شده است.

امروز در ولایت کندز، بیشتر از ۴۶۰۰ نفر که حدود پنجاه درصد آن یعنی ۲۳۰۰ نفر زنان بودند برای ۲۳۰ بست آموزگاری مکاتب و بست‌های خالی پنج و شش خدمات ملکی با هم به رقابت پرداختند.

برخی از زنان در این ولایت با نوزادان شان به این امتحان اشتراک کرده بودند. رویدادی که می تواند در شرایط کنونی ناامنی افغانستان، امیدواری مردم نسبت به آینده زندگی در افغانستان را نشان می‌دهد.

کمیسیون مستقل اصلاحات اداری گفته است:”زنان این ولایت با نوزادان شان برای شرکت در امتحان آمده اند. این نشان‌دهنده اعتماد و تعهدشان برای آیندۀ افغانستان است.”

عکس‌های که از جریان امتحان رقابتی امروز در شبکه‌های اجتماعی به نشر رسیده است نشان می‌دهد که حضور زنان در ولایت شمالی و ناامن کندز غیر قابل باور است. ولایتی که گفته می‌شود طالبان در حدود بیشتر از پنجاه درصد خاک آن حضور دارند.

بسیاری از ولسوالی‌های این ولایت کاملا در تصرف طالبان اند. همین ده روز پیش بود که نیروهای ارتش یک گردهم آیی بزرگ طالبان در ولسوالی دشت ارچی این ولایت را هدف قرار دارد و در آن نزدیک به بیست تن از سران و رهبران گروه طالبان کشته شدند. ده‌ها طالب و غیر نظامی دیگر که شامل کودکان بودند نیز در این رویداد کشته و زخمی شدند. رویدادی که حکومت افغانستان را به شدت زیر سوال نیز قرار داد.

پیش از این در ولایت مرکزی و محروم دایکندی یک بانو با اشتراک در امتحان رقابتی کانکور خبر ساز شد. بسیاری از رسانه‌های بزرگ جهان از جمله سی ان ان، بی بی سی و دیگر روزنامه‌های بزرگ امریکایی و اروپایی در مورد این بانو نوشتند و گزارش ساختند.

کمک های زیادی نیز به او به خاطر این شجاعت‌اش صورت گرفت. معاون دوم ریاست جمهوری یک خانه در کابل اختیار او قرار داد و بانو فرخنده زهرا نادری مشاور رییس جمهور هزینه چهار سال تحصیل این بانو را پرداخت.

بسیاری‌های دیگر به دلیل این کار او، کمک‌های نقدی برایش جمع آوری کردند تا این بانو بتواند برای چهار سال به دور از مشکلات به درس‌هایش ادامه بدهد. اتفاقی که بسیاری را شگفت زده کرد.

هرچند در شانزده سال گذشته فضا برای حضور زنان در نهادهای آموزشی و دفاتر کاری باز تر شده است، اما زنان در افغانستان هنوز هم مشکلات بسیار جدی و گسترده دارند. در بسیاری از مناطق ولایت‌های دور دست زنان محاکمه صحرایی می‌شوند. حتا در بزرگ شهرهای افغانستان نیز زنان با انواع خشونت و رفتارهای آزار دهنده روبه رو اند.

اما در این میان چیزی که می‌تواند یک آینده امیدوار کننده برای افغانستان را رقم بزند، تلاش‌های روز افزون زنان برای حضور در نهاهای تحصیلی و کاری است. تلاش‌های که یک روزی نتیجه عالی خواهد داشت و احتمالا باورهای سنتی حاکم کنونی را خواهد شکست.

طاهره هدایتی

هم رسانی